facebooklinkedin

contact

Het zit er wel in, maar het komt er niet uit!

Een baby wordt geboren met een heel aantal primaire reflexen. Deze zijn in de baarmoeder al aanwezig en zijn in eerste instantie nodig om geboren te worden. Daarna helpen ze een baby te ‘overleven’ zolang hij zich nog niet bewust is van zichzelf en zijn omgeving.

Je herkent ze vast wel als je terug denkt aan de babytijd van je kind(eren):

  • je baby schrikt ergens van: zijn armen en benen vliegen de lucht in en de ogen gaan wijd open staan
  • als je je baby voedt: zodra je de mond/wang van de baby richting je borst/fles brengt, gaat hij zoeken
  • als je je vinger in de hand van je baby legt, gaat hij je vinger grijpen om nooit meer los te laten! En raak met je vinger maar eens de bol van de voet van een baby aan, dan gaat hij grijpen met zijn tenen.

Het zijn allemaal bewegingen die vanuit de hersenstam automatisch volgen op een prikkel. Deze reflexen zijn ook de basis voor je verdere ontwikkeling. Je hebt ze nodig om tot bewegen te komen en door oefening raken ze, met een mooi woord gezegd, geïntegreerd. Je leert ze te beheersen, onbewuste reacties worden bewuste reacties.

Als je kind de wereld om zich heen steeds meer leert kennen, krijgen de hersenen een steeds grotere hoeveelheid informatie te verwerken. Dit helpt de hersenen te groeien en te ontwikkelen. Schapenpaadjes worden snelwegen om zo maar te zeggen. Het zenuwstelsel zorgt voor de communicatie tussen het lichaam, de organen en de hersenen.

Als dit proces goed verloopt, worden de primaire reflexen tussen de zesde en twaalfde levensmaand geremd. Je hebt ze niet direct meer nodig. Het brein wordt steeds slimmer en maakt steeds meer verbindingen. Vanaf de derde levens maand gaan zogenaamde posturale reflexen een rol spelen. Deze reflexen helpen je kind te bewegen en zijn lichaam te gebruiken.

Bijvoorbeeld: een baby zwaait ongecontroleerd met zijn handje heen en weer. Een poosje later is hij in staat iets te pakken. Weer later kan hij gericht een voorwerp pakken.

Gedurende deze periode begint je kind dus zijn handen en voeten te ontdekken en krijgt steeds meer controle over zijn eigen bewegingen. Deze posturale reflexen moeten in de juiste volgorde doorlopen worden zodat je kind kan leren oprichten, zitten, balanceren, kruipen en uiteindelijk lopen. Dan komt het moment dat je kind zijn motoriek ontwikkelt, de grove motoriek en de fijne motoriek.

En toen…. was jouw baby, laten we hem Jan noemen, geen baby meer. Hoewel je tijdens je zwangerschap bijna getrouwd was met de wc-pot en de bevalling na 24 uur puffen, eindigde in een keizersnede, heb je echt genoten van de prachtige babytijd. Jan was een blije baby, groeide goed, heeft niet gekropen maar was vlot met lopen.

En nu zit jan alweer in groep 4. Maar het gaat niet echt goed. Juf of meester vraagt hem geregeld op de stoel te gaan zitten. Wanneer Jan moet lezen, raadt hij woorden, slaat hij regelmatig woorden of regels over en het tempo laat ook te wensen over. Zijn handschrift is bijna niet te lezen. Maar ja… wat wil je ook als je tijdens het schrijven met steeds je hoofd op de tafel ligt. En dan spelling: boos wordt doos, moet hij geit schrijven, schrijft hij giet. Om maar niet te spreken over rekenen en zijn werkhouding!

En dan…

Meer oefenen…een handelingsplan… extra begeleiding…. een IQ onderzoek…

Of….. zou het zo kunnen zijn dat hij onderweg een stapje heeft overgeslagen waardoor een instabiel fundament is ontstaan??..... Waardoor hij steeds in het standje REFLEX staat?..... Deze reflexen hem hinderen als hij gecontroleerde bewegingen moet maken?..... Zijn ogen daardoor niet goed samenwerken?..... Hij de wereld om zich heen heel anders ervaart dan de werkelijkheid?

Dan kán je kind niet anders reageren dan hij doet!! Zijn niet-geïntegreerde reflexen doen hun werk, je kind moet zich voortdurend inspannen deze tegen te houden. Dit gebeurt onbewust, immers het lijf van je kind weet niet beter!

Hoe dat voelt, heb ik zelf mogen ervaren tijdens de cursus Masgutova Neurosensorimotor Reflex Integration. Hier heb ik ook mogen leren hoe je kinderen, maar natuurlijk ook volwassenen, kunt helpen deze reflexen alsnog te integreren. En het was o.a. ook hier waar ik steeds meer ging begrijpen waarom er niet uit komt wat er in zit.

Want ja… zeg nou zelf… op een instabiel fundament kun je natuurlijk niet bouwen!

© Esther Terpstra, KidzWijz 03-‘15

Klik hier om terug te gaan naar Primaire Reflexen

meisje kidzwijz.jpg

Als leren niet vanzelf gaat...